- دانشمندی صالح که به مکنت دچار شده بود، به در خانه توانگری رفت و بدو گفت:

- شنیده ام که بخشی از اموال خود را وقف نیازمندان کرده ای و من اکنون به عطیه موقوف نیازمندم.

مرد ثروتمند بهانه پیش آورد که :

- من آن چه وقف نموده ام ، خاصِ افراد نابینا است تا مرحمتی شود ایشان را و تو کور نیستی.

مرد دانشمند گفت:

- اشتباه نموده ای. کور حقیقی من هستم که روی از رزاق خلق برتافته و به در خانه چون تو بخیلی آمده ام

+ نوشته شده در  پنجشنبه ششم آبان ۱۳۹۵ساعت 19:20  توسط سیاوش عرب اسدی  |